NË
MES DY VITESH...
Shkruan:
Iliriana BAJO
Viti
2002 u mbyll dhe natyrisht një vit i ri ka nisur.
Nuk ka asnjë çudi në këtë ritëm
të kohës, veç faktit se fëmijët janë
rritur dhe një vit, të rriturit janë moshur pak më
tepër, ndërsa pleqtë vazhdojnë të mbledhin
fillin e lëmshit që quhet jetë.
Natyrisht në këtë orën e ndërrimit të
viteve çdokush prej nesh ka pëshpëritur gjysmë
me drojë e natyrisht me shumë shpresë dëshirat
që do donim t'i shihnim të realizuara këtë vit
që sapo ka nisur.
E natyrisht dëshirat janë të ndryshme.
Dritoni është nga Skënderaj dhe ndonse ka mbi tre
vjet e gjysmë që ka përfunduar lufta në Kosovë
ai ende nuk ka kulm mbi kokë. Dhe ai është fëmija
i pestë në familjen me 9 anëtarë. Dritoni këtë
vit të ri ka pëshpëritur dëshirën për
një dhomë të ngrohtë, ku të mund të
flejë pa u dridhur. Natyrisht për ushqim më të
mirë. Në Kosovë ka ende që luten për bukë
e strehë.
Tezja Sadije është një tjetër qytetare e Kosovës,
që banon afër çarshisë së vjetër
në Gjakovë. Ah, po, ish-çarshisë, pasi ajo
më nuk ekziston. Teze Sadija pret Vitin e Ri përpara ndërtesës
së KMLDNJ-së për të protestuar për të
afërmit e zhdukur, duke dëshiruar në këtë
ndërrim vitesh një varr për më të dashurit,
që ende mungojnë si mes të gjallëve dhe mes
të vdekurve.
Ndërsa nëna ime në momentin e ndërrimit të
viteve ndryshoi krejt papritur dëshirën, pasi e kapi tremba
se po ikin dritat. Dhe natyrisht që u lut për më
shumë rrymë dhe ujë.
Dhe a e dini cila qe dëshira ime?
Megjithëse thuhet se po ta përmendësh me zë
të lartë ajo nuk realizohet. Por shpresoj se dëshira
ime duhet dëgjuar. Duhet dëgjuar nga ata që mund
të ndryshojnë diçka. Kam kërkuar të ndërtohet
rruga Durrës - Prishtinë.
Në fakt duke u përqafuar me miqtë dhe më të
dashurit, në orën kur vitet ndërrohen, kemi uruar
për një vit të mbarë, shumë më pak
fjalë e më tepër punë.
Me shpresën se politikanët tanë do të kenë
heroin e tyre të vitit që vjen, një fëmijë,
nga ata të shumtët që mbushin rrugët e Kosovës.
Një fëmijë nga ata që e mbajtën Kosovën
të gjallë për shekuj. |