Afera Rakipi - Sa kushton një prokuror i përgjithshëm?

Është konstatim i etabluar tashmë se në Shqipërinë politike, karriera e njeriut s'vlenë pesë para. Po se do të vinte dita që edhe Prokuroria e Përgjithshme e Shqipërisë të kthehet në cirk, këtë megjithatë s'e kish menduar kush më herët. E megjithatë, pikërisht kjo është tema nr 1 e këtyre ditëve në Tiranë.

Afera e Prokurorit të Përgjithshëm, z. Arben Rakipi, ka uvertyrën e vet që me zgjedhjet e fundit parlamentare. Atëbotë opozita, e cila tashmë po e bojkotonte Kuvendin, e kërkoi me vrull dorëheqjen e Rakipit, për shkak se ky, sipas saj, qenkësh dashur t'i hetojë pandehmat për parregullsi zgjedhore.

Opozitës s'i bëhej vonë pse pohimet për parregullsi asokohe ishin të hetuara a priori prej vëzhguesve të huaj të OSBE-së, që kishin konkluduar se zgjedhjet kishin pasur "standard të pranueshëm"; një vënie kapaku kjo në nivel evropian, e vendosur lartë-lartë mbi kokën e z. Rakipi. E as i bënte përshtypje opozitës që një aventurë e tillë nga z. Rakipi do të pasohej përnjëherë me shkarkim të tij prej deputetëve socialistë, të cilët, falë bojkotit të opozitës, de facto sundonin parlamentin si me tapi. Fatlumërisht, atëbotë as z. Rakipi s'i bënin fort përshtypje thirrjet e opozitës.

Ndryshe është puna tani, kur z. Rakipi duket që i ka larë duart nga posti i Prokurorit të Përgjithshëm. Kthesa e madhe u arrit kur opozita e korrigjoi një gabim që s'duhej ta kish bërë që në krye, pra kur ajo vendosi të kthehet në Kuvend. Kthimi i Z. Sali Berisha & Co. në parlament u mundësua pas takimit të Brukselit, i cili pati për funksion ta lajë z. Berisha e t'ia mundësojë këtij një comeback sado-kudo faqebardhë.

Por në qoftë se deputetët evropianë mendonin se z. Berisha me të kthyer do të niste punë të mbarë politike, ata e kishin fundekrye gabim. Nisma e parë e mirëfilltë politike e z. Berisha me të penduar të bojkotit është, pra, mu mocioni për shkarkim të Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë, z. Rakipi. Dhe kjo mu në kohën kur ky, i zënë ngusht nga kallëzime konkrete e publike ndër media për korrupsion në radhët e parlamentarëve socialistë, s'kish nga të mbajë veçse të nisë hetime për to.

Kushdo opozitar tjetër në botë do t'i gëzohej këtij ndërrimi të papritur, e do ta kurajonte prokurorin ta mbajë shpinën drejt në ballafaqim me pushtetin. Dmth: kushdo - pos z. Berisha!

Por kryeopozitari i Shqipërisë duket se ka bërë hesap tjetër. Për ta kompenzuar autogolin e vet të bojkotit parlamentar, i cili me vjet të tëra u la në dorë socialistëve tërë çelësat e Shqipërisë, z. Berisha duket se ka vënë në shënjestër t'i krehë ca pikë të lehta politike, pikërisht duke arritur rrëzimin e Prokurorit të Përgjithshëm.

Problemi është se ky potez destruktiv, që vë (sërish!) problemet e imazhit personal të z. Berisha para atyre të vendit, kësaj radhe mund të notojë. Në fakt, kësaj radhe situata ndryshon rrënjësisht prej radhëve tjera kur z. Berisha advokatonte shkarkimin e z. Rakipi. Pikë së pari, Berisha i penduar ndodhet sot i ulur në parlament. Dhe së dyti, me këtë mocion ai llogarit cinikisht t'i tërheqë jo vetëm votat opozitës në pakicë, por edhe një numër të konsiderueshëm të votave nga radhët e shumicës socialiste, më saktësisht votat e parlamentarëve që ndjehen të kërcënuar nga hetimet antikorrupsion të z. Rakipi.

Në situatën e re që mbretëron në parlamentin shqiptar, rrëzimi i z. Rakipi është, pra, në interes të shumë palëve. Është në interes të z. Berisha, që më në fund do të siguronte një dëshmi të pashme se opozita dhe ai paskan fuqi të ndikojnë diç në Tiranë. Por, dhe ky është momenti 22 për Shqipërinë, rrëzimi i z. Rakipi është qartazi edhe në interes të mafies socialiste.

Ky s'është problem për z. Berisha, që edhe më parë ka dëshmuar se është në gjendje të lidhë ujdi me Djallin për t'ia arritur qëllimet e veta. Por s'ka dyshim se do të jetë problem, madje problem madhor, për të ardhmen e Shqipërisë.

Çdo pësim është mësim, thuhet; mbetet që nga kjo krizë e re e politikës shqiptare të nxirren përfundime për të ardhmen (shpresa është e mbrama që e lë njeriun, ndonëse klasa politike shqiptare ka dëshmuar vazhdimisht se s'mëson dot gjë prej së shkuarës).

Në radhë të parë, ajo që mund ta konkludojë secili është se në Shqipëri, institucioni jetik i Prokurorisë së Përgjithshme është tejet fragjil, e i varur in absurdum prej tekave të politikës së çastit. Pasi mjaftoka një shumicë krejt modeste në parlament për ta shkarkuar Prokurorin e Përgjithshëm, atëherë secili bandit në Shqipëri tani do të orvatet si e si të bëhet deputet, meqë në parlament s'të prek dot kush: po lëvizi Prokurori, o burra ta rrëzojmë!

E dyta, në një mjedis kaq të politizuar, sado t'i ulësh veshët si prokuror, prapë se prapë do të të rrëzojnë. Prokuratura e z. Rakipi p.sh., sido që të vejë puna me të, zor se do të mbahet mend si prokuraturë e guximshme, madje as si e denjë. Duke vlerësuar gjithnjë saktësisht situatën, z. Rakipi ka këqyrur deri tani vetëm mbijetimin e vet, duke ndejtur sus: kur s'mund të bësh gjë, më mirë trus!

Por edhe urtësisë më të madhe i vie fundi një ditë. Që ditën kur mediat shqiptare zunë të botojnë thënie konkrete të krerëve socialistë, pos tjerash edhe nga kryesuesi i partisë z. Nano, për korrupsion, mito etj. në radhët e socialistëve, z. Rakipi edhe de jure do të kish shkelur detyrën zyrtare sikur të mos kish nisur hetime - pra, hyp se të vrava, zhdryp se të vrava!

E treta me rend, por jo me rëndësi: në planin afatgjatë, rrëzimi i Prokurorit të Përgjithshëm në kohën kur ky -më në fund!- ka nisur hetime të motivuara për korrupsion në parlament e në qeverinë e mëparshme, është sinjal i sigurtë për shqiptarët dhe për botën se klasa politike shqiptare vazhdon të jetë dritëshkurtër, shkatërruese dhe mafioze. Rrjedhimisht, politika shqiptare do të vazhdojë të tërheqë tipa adekuatë, që s'i përtojnë asgjëje për një çikë fitim personal; e do t'i dëbojë tutje investimet e jashtme, që Shqipërisë i duhen si drita e syrit.

Në dritën e këtyre fakteve, rrëzimi i z. Rakipi në pamje të parë kushton lirë. Atë mund ta rrëzojnë krejt lehtë aleancat e pashenjta në parlamentin shqiptar, e rënia e tij s'i kushton askujt. Por në planin afatgjatë, bashkë me z. Rakipi bie (edhe më thellë) imazhi i leckosur i Shqipërisë.

Gjatë ditëve që vien, z. Berisha dhe deputetët tjerë, opozitarë e socialistë, të Kuvendit, kanë rastin të dëshmojnë katërçipërisht se sa u kushton atyre Shqipëria. Mjerisht, unë për vete jam i bindur që më parë për një çmim fort të lirë.